Sezer is een sociale onderneming in Rotterdam die met het project ‘Fiets Mee’ in twee jaar tijd meer dan vijfhonderd vrouwen, ondanks schaamte en angst, op de fiets hebben gekregen. Saida Ouarirou is er projectcoördinator. “Vaak krijg ik van de vrouwen terug dat ze spierpijn hebben op plekken waarvan zij niet eens wisten dat ze daar spieren hadden.”
Door Saida Ouarirou
Ik ben Saida Ouarirou, bouwjaar 80, 3e generatie, inmiddels mama van 2 jongens van de 4e generatie. Geboren in Nijmegen, opgegroeid in de mooie Achterhoek, en nu 10 jaar woonachtig in de mooiste stad van Nederland, Rotterdam! (Misschien vloek ik nu in de kerk, maar moest het gezegd hebben!)
Ik werk sinds een jaar bij Sezer als projectcoördinator. Sezer ontwikkelt, onderzoekt, adviseert en voert projecten uit op het terrein van diversiteit. We stimuleren zelfvertrouwen, onafhankelijkheid en creëren een gevoel van eigenaarschap over het eigen leven.Sezer is een sociale onderneming, onze partners en opdrachtgevers zijn vaak overheden: landelijke, regionale en lokale.
Een van onze projecten is Fiets Mee, waarmee we in 2 jaar meer dan vijfhonderd vrouwen op de fiets hebben gekregen in Rotterdam. Fietslessen?! Bij jou en mij is het met de paplepel ingegoten. Geloof me, ik heb veel gefietst in ons dorpje Borculo, door weer en wind.
Maar er zijn veel vrouwen die nog nooit een fiets hebben aangeraakt, met name vrouwen met een bi-culturele achtergrond. Sommigen pakten nooit de kans omdat ze er niet de voordelen van inzagen; anderen krégen de kans nooit. In veel culturen mochten ze niet fietsen want fietsen is daar voor de mannen.Er is ook veel angst. In Rotterdam-Zuid gaat er bijvoorbeeld een hardnekkig spookverhaal de ronde over nietsontziende trams waar dagelijks fietsers onder terechtkomen.
Schaamte speelt ook een rol: over niet weten hoe ze moeten fietsen en veel deelneemsters waren niet gewend om zelfstandig nieuwe dingen te doen en zeker niet om daarbij nieuwe mensen te ontmoeten. Deelneemsters geven vaak aan dat ze voor het eerst sinds jaren iets nieuws hebben gedaan.
Daarom bieden we Fiets Mee op een laagdrempelige manier aan, via de ambassadeurs van Sezer. Dat zijn sleutelfiguren in buurtcentra, gebedshuizen of verenigingen. Zij hebben een groot netwerk in hun eigen community, waardoor we heel gericht de vrouwen konden bereiken die het écht nodig hadden. De vrouwen maakten samen met onze trainers de keuze om wat aan hun leven te veranderen. Hiermee geven deze vrouwen sturing aan hun eigen leven.
De cursus is zo ontwikkeld dat deelneemsters stapsgewijs aan hun zelfvertrouwen werken, onafhankelijker worden en vooral: kilometers gaan maken. Wanneer ze voor het eerst met de fiets aan de hand lopen, blijft het wat onwennig. Er valt dan ook een hoop te leren: hoe werken trappers, wat zijn de verkeersregels en hoe heet dat ding waar je op zit. Ook taal is daarbij een uitdaging; door te leren fietsen, raken deelneemsters ook bekend met uitdrukkingen en omgangsvormen – alsof ze een nieuwe taal aanleren.
In een paar weken leren de dames remmen, wegfietsen en bochten maken. Het vergt doorzettingsvermogen om op dat ding (het zadel) te blijven zitten, én het vergt vertrouwen in de eigen kennis en kunde. Vaak krijg ik van de vrouwen terug dat ze spierpijn hebben op plekken waarvan zij niet eens wisten dat ze daar spieren hadden. J
Iedereen ervaart het leren fietsen op een andere manier. Dat geldt ook voor de persoonlijke verhalen achter elk van onze deelneemsters, zoals de gevluchte vrouw die naar Nederland kwam om een beter leven op te bouwen, maar in de prostitutie terechtkwam. De politie bracht haar naar een geheim adres in Rotterdam, waar meer vrouwen met gelijke verhalen leefden. Zij wilde zó graag leren fietsen dat ze zelfs haar schoenen uitdeed om het te leren. Ze viel en stond weer op (iets dat ze kennelijk al in haar eigen leven gewend was: niet kapot te krijgen).Die avond werd ik door een dolblije trainster gebeld: “Saïda, wat ik vandaag heb meegemaakt; een vrouw kon binnen twee uurtjes fietsen.”
Zelfvertrouwen, wederzijdse motivatie en vooral kilometers maken. Op de fiets kom je verder!Doordat vrouwen letterlijk voelen dat hun besluit effect heeft, groeit het vertrouwen in het eigen kunnen.
Na weken oefenen begeven veel deelneemsters zich op eigen houtje in het verkeer. Na getoetst te worden op het achteromkijken en het uitsteken van de hand, kijken ze nog één keer achterom voordat ze samen de horizon tegemoet fietsen.